Medinfo24.pl

Informacje o zdrowiu, urodzie i medycynie

Chromoterapia – kolory, które leczą

Paź 30, 2020
Chromoterapia

Podczas chromoterapii ciało poddawane jest naświetlaniu wieloma kolorami. Zwolennicy tej metody wierzą w lecznicze działanie światła na różne organy, przy czym praktykujący terapeuta może stwierdzić, jakich kolorów brakuje organizmowi, by mógł prawidłowo funkcjonować. Jedną z najczęściej stosowanych w chromoterapii metod jest naświetlanie kolorowymi promieniami.  Chromoterapia nie jest niczym nowym. Już w starożytnych kulturach Inków, Hindusów, Chińczyków, Egipcjan i Greków wierzono w zbawienne działanie barw.

Kolory a psychika

Chociaż medycyna akademicka poddaje w wątpliwość możliwości leczenia chorób przy pomocy kolorów, to jednak nikt nie może zaprzeczyć, że otaczające człowieka barwy w znacznym stopniu wpływają na samopoczucie i mogą wywoływać pozytywne uczucia. Wiedza ta, choć nieoficjalna, wywiera coraz większy wpływ na wystrój wnętrz, np. w szpitalach lub miejscach pracy.

Teoria Goethego

Autorem podstaw teorii barw, stosowanej również w chromoterapii jest Jan Wolfgang Goethe, który poza poezją, literaturą i polityką, zajmował się również naukami przyrodniczymi. Według jego teorii, do uzyskania różnych kolorów potrzebna jest mieszanka zaledwie trzech podstawowych barw: czerwieni, żółci i błękitu. Wymieszane ze sobą w równych częściach dają kolory pochodne: pomarańczowy, zielony i fioletowy. Kolory podstawowe wymieszane z trzema podkolorami tworzą paletę kolejnych sześciu odcieni. Po prawej stronie znajdują się „ciepłe” barwy: kolor czerwony, pomarańczowy i żółty, a po lewej „zimne”: zieleń, błękit i fiolet. Leżące naprzeciw siebie kolory: czerwień-zieleń, błękit-pomarańczowy, żółć-fiolet określa się jako dopełniające. Zarówno kolory główne jak i komplementarne odgrywają istotną rolę w chromoterapii. Kolor nie tylko oddziałuje na organizm, ma też wpływ na samopoczucie oraz stan emocjonalny.

Jakie jest działanie chromoterapii?

Zwolennicy tej metody zwracają uwagę na długość fal i energię wysyłaną przez różne barwy. Ich leczniczego działania upatrują w oddziaływaniu energii każdego odcienia na pracę komórek organizmu. Chromoterapia ma łagodzić ból, wpływać na gojenie ran i stanów zapalnych, poprawiać utlenianie, wspomagać odżywianie komórkowe oraz stymulować produkcję czerwonych ciałek krwi. Terapeuci zajmujący się leczeniem barwą rozróżniają promienie progresywne, zawarte w ciepłych kolorach i promienie hamujące, emitowane przez barwy zimne. Promienie z pierwszej grupy stosuje się w leczeniu przewlekłych schorzeń, między innymi postrzału, dolegliwości żołądkowych i reumatyzmu. Leczenie stanów zapalnych, ropnych, kataru itd. Wspomagane jest przez naświetlanie kolorami zimnymi. Kolory te mają działanie uspokajające, między innymi poprzez to, że wpływają na obniżenie się ciśnienia krwi.

Sposoby leczenia światłem

Każdy terapeuta rozwija własne metody leczenia, kombinując je na przykład z aromaterapią, masażem strefy odruchów, itp. Nierzadko terapeuci pracują też z „aurą” i czakrami pacjenta. Do metod najczęściej stosowanych w chromoterapii należą: naświetlanie, masaże przy użyciu kolorowej soli, „światłopunktora”, nakładanie kolorów, „leczenie tęczą” oraz oddychanie barwami”. Naświetlanie polega na nakładaniu na lampę kolorowych filii, przy czym promienie kierowane są bezpośrednio na skórę. Lampa pali się stale lub jest włączana i wyłączana w rytmicznych odstępach. Jeżeli naświetlaniu poddawane są tylko miejsca znane z akupunktury, mówi się o „światłopunkturze”. Niektórzy terapeuci stosują masaże z użyciem woreczków wypełnionych farbowaną solą. Przez zabiegiem woreczki te kładą na pewien czas w słońcu lub pod zapaloną lampą. W „leczeniu tęczą” pacjentowi podaje się do picia wodę nalaną do kolorowych pojemników, która wcześniej, wystawiona była na działanie promieni słonecznych i w ten sposób barwa miała przeniknąć do wody. „Oddychanie barwami” jest formą medytacji, podczas której pacjent „wchłania” kolory z otoczeni, co ma wpływać na pacjenta pozytywnie i regenerująco.

Kto przeprowadza terapię?

Najczęściej zajmują się tym lekarze, psycholodzy i osoby zajmujące się uzdrawianiem, zainteresowani naturalnymi metodami leczenia.

Zadania domowe

Terapeuta stara się najpierw stwierdzić, jakich kolorów „brakuje” pacjentowi i stosując naświetlanie wypełnia „luki”. Nie zawsze terapia kończy się na sesjach z terapeutą. Może ona zalecić samodzielne uzupełnianie kolorów poprzez noszenie ubrań w danych kolorze, wyobrażanie sobie tego koloru kilka razy na dzień, oraz stosowanie specjalnej diety. Jeżeli organizm ma np. za mało czerwieni, należy jeść dużo buraków, czerwonej kapusty, rzodkiewek, truskawek itp.